Hou vol, schat. Papa komt eraan.
Heeft hij weer gedronken?
Hallo. Ik ben Ray. Ik woon hier met m'n vrouw Debra.
Ze is een geweldige moeder en ze bestiert ons hele huishouden.
We hebben een dochter, Ally, en een tweeling van twee.
Maar daar gaat het niet over.
M'n ouders wonen tegenover ons. Inderdaad.
En m'n broer woont daar ook.
Niet iedereen krijgt een lopende band, maar ik wel, want...
ledereen houdt van Raymond.
Weet je wat ik opwindend vind?
Een man die de afwas doet.
Nee, dat zegt me niks.
Weet je wat ik opwindend vind?
Een vrouw die afwast. Samen met een andere vrouw.
Waar ga je heen? Wat heb je daar? - Mama's stift.
M'n merkstift. Heb je weer op de muur getekend?
Nee, op Geoffrey.
Op Geoffrey? - Hij wilde het zelf.
Dit is niet best voor Europa, Ray.
Rustig maar. Ik los dit wel even op. Het gaat er al af.
Het gaat er niet af.
Laat mij eens.
Ally, ga maar met mij mee.
Weet je dat je voordeur op slot is?
Om foute types buiten te houden.
Alsof die zich laten tegenhouden door een slot.
Ik kom je iets vertellen. Ik ben hier niet goed in.
Je oudoom Gus is dood.
Ik mocht hem graag. - Ik ook.
Lekker, nootjes.
Oom Gus is dood. - Wat vreselijk. Hoe is hij gestorven?
Aan een hartaanval. Hij was 94. - Moord is niet uitgesloten.
Gus was een grote lieverd. Hij wilde altijd je artikelen lezen.
Ik kreeg een gouden pen van hem. Hij was als een opa voor me.
Hij wou dat jij z'n grafrede hield. - Waarom? Ik kende hem amper.
Het was z'n laatste wens. - Zelfs de doden zijn dol op Raymond.
Ik kan het niet. Vraag het liever aan een ander.
Gus wilde jou. Het staat in z'n testament.
Ik kan slecht mensen toespreken. Met jou praten is al lastig zat.
Laat Robert die grafrede houden.
Pinda, amandel, cashew...
Ik denk dat jij het moet doen, Ray.
Wat vreselijk. Ik hoor net dat m'n zus naar de begrafenis komt.
Komt tante Alda over uit Canada? - Dat is leuk.
Als je tante Alda graag mag. Maar wie mag haar nou?
Lach maar. Ze heeft me diep gekwetst. - Niet dat verhaal weer.
Ze gaf Ray niks voor z'n huwelijk. - Jij zette haar achterin bij de receptie.
Alda heeft de bruiloft wel verpest. - Dat was zeven jaar geleden.
Ik haat al die trammelant.
Wat moet ik? Nicht Theresa heeft staar. Die moet vooraan zitten.
Haar dochter Stacy, de diëtiste van 150 kilo, neemt twee stoelen in beslag.
Mag Hitler wat vruchtensap?
Jij hebt er begrip voor, hè Ray?
Jij bent gevoelig en kunstzinnig.
Jij hoeft niet gevoelig te zijn, schat. Jij bent fors.
Ik begrijp best dat je kwaad bent op Alda...
maar schop geen stennis op de begrafenis.
Ik ga heus geen stennis schoppen. - Mooi zo.
Ik ga namelijk niet.
Pinda, amandel, cashew.
Pinda, amandel...
Dit is niet best.
Hoe vordert de grafrede? - Was ik maar Gus.
Jij hebt in de PR gewerkt. Jij bent goed in zulke flauwe... PR.
Laat mij maar. Zo moeilijk is het niet.
Je moet gewoon de juiste toon raken. Vertel eens iets over Gus.
De afgelopen dertig jaar zat hij met een bord witte bonen voor de tv.
Hij was een groot kunstliefhebber.
En een fijnproever. Vertel eens wat meer.
Hij kon het alfabet boeren tot aan de letter M.
Een man van de letteren.
Je bent een natuurtalent. Kom eens bij me.
Je moeder jankt de hele tijd vanwege die toestand met Alda.
Wat kom je hier dan doen? - Er moet iemand met haar praten.
Jij bent haar man. Doe jij het. - Ze zegt dat ik haar niet begrijp.
Waarom praat je niet met haar? - Omdat ik haar inderdaad niet begrijp.
Ga jij maar, Ray. - Ik moet die grafrede schrijven, pa.
Kan het je niet schelen dat je moeder lijdt en dat ik verga van de honger?
Als je moeder van slag is, kookt ze niet. Dan krijg ik niks te eten.
Dan weet je genoeg.
Heeft je vader je gestuurd? - Nee, ik wilde zelf komen.
We hebben getosst.
Hij wil niet dat ik huil. Doet 'm denken aan onze huwelijksnacht.
Is dit Gus? Knappe vent.
Dat mogen mannen tegenwoordig zeggen.
Ik was dol op hem.
Die is genomen op Coney Island.
Ga naar de begrafenis. Om afscheid te nemen van Gus.
Waar Alda bij is? Nog niet als je pa in die kist zou liggen te rotten.
Fruit?
Waar zijn Alda's hoofden gebleven? - Hier. Waar ze thuishoren.
Wil je met haar hoofden kip bereiden?
Weet je wat Alda vroeger deed? Ze las m'n dagboek.
Ze legde m'n poppen in vreemde houdingen. Ze pikte m'n vriendjes in.
Wat voor houdingen?
Weet je hoe het is om op te groeien met iemand die bazig en onredelijk is?
Wat bedoel je daarmee? - Ik maak een geintje, ma.
Heel grappig. Voor jou is dit een grote grap.
Ik dacht dat jij het zou begrijpen. - Jullie zijn zussen. Praat met elkaar.
Net als Robert en jij? - Wij praten wel.
Alleen wordt er veel niet uitgesproken.
Vind je dat ik Alda moet vergeven? - Dat zou beter zijn. Voor jou.
En voor iedereen die een grafrede moet voeren.
Niemand vraagt zich af hoe ik me voel. Ledereen vindt me alleen lastig.
Je bent echt niet alleen maar lastig.
Ik ga in de container achter Balducci's zitten.
Dan verjaag ik de kraaien. Dan heb ik tenminste een doel in het leven.
Bak liever een biefstuk voor pa. Dat is nog eens een doel in het leven.
Ma, toe nou. Ik maakte gewoon een grapje. Het was een geintje.
Wat doe je nou?
Ik kijk naar de uitslagen.
Vind je dat normaal? Je moeder huilt en jij zet de tv aan.
Ik zat te wachten tot je terugkwam. - En je komt niet achter me aan?
Ik dacht dat je alleen wilde zijn. - Hoezo? Ik was in tranen.
Daar kon ik nou net niet tegen.
Tante Alda is zo kwaad nog niet. Elk verhaal heeft twee kanten.
M'n huis uit. - Dat meen je niet.
Hou nou op. Ik zit toch al zo met die grafrede.
Als je Alda niet vergeeft, vermaakt niemand zich op de begrafenis.
Moet je zien hoeveel mensen er zijn.
Ben je zenuwachtig? Je mag best op mij oefenen.
Het moet een verrassing blijven, ook voor mij.
Heb je 'm niet af? - Nee. Door die ruzie met m'n moeder.
Ze praat niet meer met me. Het is haast te mooi om waar te zijn.
Zou het erg opvallen?
Komt u voor de bruid of de bruidegom?
Ik probeer wat stemming te maken.
Maak vooral dat geluid niet. - Wat bedoel je?
Dat je op begrafenissen maakt. - O, dat. Maak je geen zorgen.
Je moeder is er toch. - Godzijdank.
Hallo, schattebouten van me.
Ik ben blij dat je je bedacht hebt. Het spijt me, ik...
Fijn dat je met je moeder hebt gepraat. Wat moest ik zonder jou.
Marie kookt dus nog steeds niet. Ik geef hem wel een blik erwten.
Ben jij het, Raymond? - Hallo, tante Alda.
Wat heerlijk om je weer te zien. Het is te lang geleden.
Veel te lang geleden. Ik moet ervandoor.
Je moest je schamen. - Ook hallo, Marie.
Wat fijn. Jullie hebben je herenigd.
Je kust 'm wel, maar 'n cadeau kan er niet af. Ik hoop dat je lippen uitdrogen.
Oeps, te laat. - Wees nu eens aardig tegen elkaar.
Dat cadeau moet van ver komen, van m'n plaats achterin.
Je bent gewoon boos omdat je niet in het middelpunt van de aandacht stond.
Hoe kon ik alle aandacht krijgen? Jij had immers een strakke jurk aan...
met een push-up beha eronder.
Als jij iets omhoog kon duwen, had je niet zo'n zuur gezicht.
Hoe kon jij m'n zure gezicht zien? Je had zeker een verrekijker bij je.
Hou op. Dit is nota bene een begrafenis.
Je kunt nu je toespraak houden. - Hou op. Voorlopig althans.
Deze begrafenis draait niet om jullie ruzie, maar om mijn grafrede.
Z'n haar zit leuk. - Het zit vreselijk.
Hallo, ik ben Ray.
Ik ga het een en ander vertellen over Gus Petrone.
Ik heb van tevoren wat navraag gedaan.
Gus werd geboren als Gustafavio...
Pichialu.
Hij werd geboren op 23 januari 1902.
Hij was dus Waterman.
Hij woog ruim negen pond.
Een flinke baby dus. Of niet soms, dames?
Toen hij volwassen was, kocht hij Carpet World in Manhasset.
Die winkel was elke zondag open van tien tot zes.
In 1992 ging Gus wegens prostaatproblemen met pensioen.
Ik kan er niet meer tegen.
Ik weet nog heel goed dat Gus z'n familie zo belangrijk vond.
Hij maakte nooit ruzie. Hij wist dat het hemd nader was dan de rok.
Mensen die van je houden, ondanks al je onhebbelijkheden.
Ooit eindigen we net als Gus.
Wil je soms begraven worden zonder dat je ruzies bijgelegd zijn?
Gus heeft dat niet laten gebeuren.
Vandaar dat we nu allemaal hier zijn.
Dat was wat ik te zeggen had.
Sorry van dat geschreeuw.
Wat een mooie grafrede. Eenvoudig en ontroerend.
Die grafrede was meer dan mooi. Hij was prachtig.
Ik kan niks zeggen of jij wilt me overtreffen.
Je bent nu eenmaal makkelijk te overtreffen.
Wat ben jij een verbitterde, geblondeerde vrouw.
Je bent gewoon jaloers omdat ik m'n echte haar nog heb.
Ik klaag niet over een slechte plaats 7 jaar terug.
Ik zat zo ver weg dat ik nog steeds op m'n stuk taart wacht.
Die vieze taart was oudbakken.
Jij nam twee stukken mee. - M'n kinderen waren niet uitgenodigd.
Wie had er nog meer koude kalfsoester?
En de porties waren vreselijk karig.
Kook dan ook voor me.
En de band was prut, Marie.
In de champagne zaten amper bubbels.
Zo kan ie wel weer. Hou hiermee op.
Meekomen, jullie twee. En wel nu meteen.
Wat is er? - Wat zou er zijn, denk je?
Ga zitten, allebei. Vooruit.
Hebben jullie niet gehoord wat ik zei? - Bedoel je de grafrede?
Ik zei net dat ik hem prachtig vond, maar dat was niet helemaal waar.
Wil jij soms de kist in zonder het goed te maken?
Waarom ga ik de kist in en zij niet? - Geef antwoord.
Weet ik het. - Tante Alda?
Fijn dat je mij niet in de kist stopte, lieverd.
Wil je het soms niet bijleggen met ma?
Weet ik het.
Dat is dan fraai. Dus dit bevalt jullie wel zo?
Ik dacht dat de tijd daarvoor wel zou komen.
Hoeveel tijd is er nog?
Dit is het moment om het bij te leggen.
Doe het.
Het spijt me, Marie. - Het was mijn schuld.
Zeven jaar. - Er is zoveel gebeurd in die tijd.
Hebben ze het bijgelegd?
Dankzij jou? - Ik kan heus wel wat.
Ik ben in de overgang geweest. - Ik ook.
Eerst die toespraak en nu dit...
Ik raak er helemaal opgewonden van.
Daar heb ik wat aan. We zijn op een begrafenis.
Hoe is het met jou, meid? - Goed, als het goed gaat met jullie.
Dankzij Ray heb ik m'n zus terug. Wat kan er nu niet goed zijn?
Gus is dood.
Dat is natuurlijk waar.
Nu we toch bezig zijn: Ik vergeef het u ook, tante Alda.
Wat dan, kind? - U weet wel, de bruiloft.
Wat bedoel je, kind?
Al dat geklaag over uw plaats en het feit dat iedereen vroeg wegging.
Dat kwam door het goedkope eten.
Je hebt nooit een cadeau gegeven. - Dat ik kwam, was m'n cadeau.
Dat is toch een cadeau van lik m'n reet?
Je zou willen dat iemand je reet wilde likken.
Wat een begrafenis, hè?
Triest.
Heb je zin?
Misschien.